wolken-klein.jpg
sl-home-02.jpg
sl-home-03.jpg
sl-home-04.jpg
sl-home-05.jpg
sl-home-06.jpg
sl-home-07.jpg
sl-home-08.jpg

Binnen Europa is OEKRAÏNE qua oppervlakte het grootste land. De hoofdstad is Kiev (Kyjiv). In het oosten grenst Oekraïne aan haar machtige buur Rusland, in het noorden aan Wit-Rusland, in het westen respectievelijk aan Polen, Slowakije, Hongarije, Roemenië en Moldavië en in het zuiden aan de Zwarte Zee. Het schiereiland de Krim, sinds 1954 bij de Oekraïne, is een autonoom gebied, waar nog veel zgn. Krim-Tartaren wonen. Sinds de ineenstorting van de Sovjet-Unie in 1991 is Oekraïne een onafhankelijke republiek met een parlementair systeem. Vanaf 2001 is haar bevolking met 4 miljoen inwoners afgenomen tot 44,5 miljoen in 2013.


KIEV

De hoofdstad Kiev is met 2,6 miljoen inwoners (2001) de grootste stad van Oekraïne. Deze stad is hoogstwaarschijnlijk in de 8ste eeuw gesticht door de Vikingen-stam der Varjaren of Roes als handelsplaats op de route van Scandinavië naar Constantinopel. In 988 is de toenmalige vorst van Kievse Rijk, Vladimir de heilige, kleinzoon van Igor van Kiev (+945) en Olga de heilige van Kieve (ca. 890-969), bekeerd tot het Byzantijnse Christendom. Vladimir de Heilige, ook wel Vladimir de Grote genoemd, wordt beschouwd als de Apostel van Rusland. De naam Vladimir zou een verbastering van het Oudnoorse Valdemar zijn, dat ‘beroemd door macht’ betekent. Zijn rijk werd versnipperd over verschillende vorstendommen. In de 13de en 14de eeuw wisten de Litouwers steeds meer gebied ten westen van de rivier de Dnjepr onder hun gezag te plaatsen. Uiteindelijk werd in 1362 ook Kiev ingenomen. De gebieden ten oosten van de Dnjepr kwamen in 1686 onder Rusland.

 

POOLS-LITOUWSE GEMENEBEST

Door Sigismund II Augustus  (1548-1572), van het invloedrijke Litouwse vorstenhuis Jagiello, werd de personele unie van Polen met Litouwen, in 1386 tot stand gekomen door het huwelijk van de Litouwse vorst Jogaila (Jagiello) en Koningin Jadwiga van Polen, dochter van Louis I de Grote, van het Huis Anjou (Hongaars: Nagy Lajos I, vanaf 1342 koning van Hongarije, Dalmatië, Kroatië, Rama, Bulgaria, Serbia, Gallicia, Lodomeria, Jerusalem, en Sicilië, en sinds 1370 ook van Polen), bij de Unie van Lublin (1569) omgezet tot een Pools-Litouws gemenebest. De ten westen van de Dnjepr gelegen Oekraïense gebieden van Litouwen kwamen daardoor onder Pools gezag. Kort daarvoor had Sigismund II August I bij de Unie van Vilnius (1561) het hertogdom Lijfland (Livland/Livonia) en Koerland (gebieden in het huidige Letland) onder zijn gezag geplaatst. Die gebieden werden een condomium tussen Litouwen en Polen. Sigismund II August werd daardoor ook Hertog van Lijfland. Later, bij de Eerste Poolse deling (1772) zou het Hertogdom Lijfland onder Catharina de Grote van Rusland (1762-1796) komen en bij de Derde Poolse deling (1795) zou Hertogdom Koerland door haar worden geannexeerd.

In de tijd van Sigismund I de Oude (1506-1548) en zijn zoon Sigismund II August (1548-1572) kwam in dit Pools-Litouwse gemenebest een schitterende barokcultuur tot bloei. In deze periode was Polen-Litouwen bovendien een land met een grote religieuze verdraagzaamheid. De koning was weliswaar Rooms-katholiek en de katholieke godsdienst domineerde, maar joden en protestanten (lutheranen, calvinisten en zelfs unitariërs) werd geen strobreed in de weg gelegd, terwijl de Wit-Russische en Oekraïense bevolking in het oosten haar orthodoxe geloof mocht blijven belijden. Polen-Litouwen was destijds het tolerantste land in Europa. Het westelijke deel van Oekraïne onderging tot aan de Poolse delingen van 1772 en daarna een grote mate van poloniesering, verspreiding van de Westerse cultuur en Westers Christendom.


VERDEELD

Bij de Pools-Litouwse delingen (van 1772, 1793 en 1795) kwam het Litouwse deel, waaronder Oekraïne, onder Tsaristisch Rusland en Galicia, bij het Oostenrijkse Keizerrijk. Tot 1918 is Oekraïne geen zelfstandige staat geweest. In Oekraïne volgden na de Russische Oktoberrevolutie van 1918 verschillende staten elkaar in rap tempo op. Uiteindelijk ontstond de Oekraïense Socialistische Sovjetrepubliek, die in 1922 een onderdeel werd van de Sovjet-Unie. Onder het bewind van Stalin onderging Oekraïne een gedwongen collectivisering van de landbouw, gedwongen samenvoegingen van boerderijen in kolchozen en sovchozen, die in 1932-1933 leidde tot een immense hongersnood, de holodomor, waardoor een vijfde deel van de boerenbevolking ( circa 8 miljoen) om het leven kwam. Wie niet mee werkte, werd naar strafkampen in Siberië gestuurd.

Een westelijk deel,  de provincie Gallicia met hoofdstad Lemberg (Lviv),  kwam in 1918 weer terug onder Polen. Door het Molotov-Ribbentrop verdrag (van 23 augustus 1939) tussen Nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie werd Polen opnieuw verdeeld. Op 1 september 1939 viel Nazi-Duitsland vanuit het westen Polen binnen; op 17 september viel de Sovjet-Unie de drie Baltische landen Estland, Letland, Litouwen binnen en Polen aan zijn oostgrens; echter, op 22 juni 1941 viel Nazi-Duitsland Rusland binnen. Over en weer werden krijgsgevangenen gemaakt, werden hele bevolkingsgroepen gedeporteerd, naar Siberië, naar werkkampen in Duitsland of naar de vernietigingskampen.

Na 1945 werd oostelijke deel van Polen met onder meer Lemberg door de Sovjet-Unie geannexeerd. Ook daar begon toen een strenge Christenvervolging, die zou tot 1990 zou voortduren.


DE ROOMS-KATHOLIEKE KERK IN OEKRAÏNE

De Rooms-Katholieke kerk in Oekraïne heeft een aartsbisdom, Lviv/Lemberg en zes suffragane bisdommen. De Oekraïens-Katholieke Kerk, ontstaan in 1596 bij de Unie van Best-Litovsk, is een met Rome geünieerde kerk. In 1946 moest op last van de Sovjetautoriteiten deze kerk opgaan in de Russisch Orthodoxe Kerk, die volledig door de communisten werd gecontroleerd. Al haar goederen werden genationaliseerd, de priesters veroordeeld of tot ballingschap gedwongen.

Na de onafhankelijkheid van Oekraïne (24 augustus 1991)  kon de katholieke hiërarchie weer worden hersteld.


LVIV/LEMBERG

Dit is een van de oudste bisdommen van de huidige Oekraïne. Het werd reeds in 1361 gesticht als bisdom Halice (Galyce/Galicia) voor het Koninkrijk Galicia-Volynia, dat door zijn eerste koning Daniel (1253-1264) gesticht en die ook de stichter was van de stad Leopolis/Lviv voor zijn zoon, de latere Koning Leo I (ca 1228-1301); in 1375 werd het onder die naam aartsbisdom en in 1414 hernoemd als aartsbisdom Lemberg.


Z.Em. MARIAN KARDINAAAL JAWORSK

Hij is op 16 januari 1991 door Paus Johannes Paulus II tot aartsbisschop van Lviv/Lemberg van de Latijnen benoemd. Hij is de 43ste metropoliet van dit aartsbisdom en volgde aartsbisschop Eugeniusz Baziak op, die in 1945 naar Polen is uitgeweken. Op 21 augustus 1926 is hij in Lviv/Lemberg (toen Lwów, Polen, Tweede Poolse Republiek) geboren. In 1945 ging hij naar het seminarie. Kort daarna is het gehele seminarie voor het Russische Rode Leger naar Polen gevlucht, waar door de aartsbisschop van Lviv/Lemberg Mgr Eugeniusz Baziak in Kalvaria Zebrzydowska een seminarie-in-ballingschap werd gesticht. Op 25 juni 1950 is hij door aartsbisschop Baziak tot priester gewijd. Hij heeft twee jaar als kapelaan gewerkt. Daarna is hij weer gaan studeren; hij heeft drie doctoraten gehaald: een in theologie, aan de Jagielonian Universiteit in Kraków, een doctoraat aan in philosophie aan de Katholieke Universiteit van Lublin en een aan de Theologische Academie van Warsaw. In deze jaren raakte hij bevriend met Prof. Dr Karol Wojtyla, de latere aartsbisschop van Krakow en Paus Johannes Paulus II. Marian Jaworski werd theologie- en philosophie-professor aan de Pauselijke Theologische Academie van Kraków en aan de Katholieke Academie in Warsaw. Hij is de auteur van meer dan 50 wetenschappelijke werken over metafysics en de philosophie van de godsdienst. In 1967 was Aartsbisschop Wojtyla tot kardinaal benoemd en moest op reis naar Rome. In zijn plaats ging Mgr Jaworski voor een pastoraal bezoek naar de stad Olsztyn. Onderweg raakte hij betrokken bij een treinongeluk en verloor daarbij zijn linkerhand. Van 1970 tot 1984 was hij secretaris van de Wetenschappelijk Raad van de Poolse bisschoppenconferentie. In 1981 heeft Paus Johannes Paulus II de Theologische Faculteit van de Jagellonian Universiteit losgekoppeld en de Pauselijke Academie voor Theologie opgericht. Van 1981 tot 1987 was Mgr Marian Jaworski haar eerste Rector Magnificus.  In 2010 werd deze Academie door Paus Benedictus XVI tot Pauselijke Universiteit Johannes Paulus II verheven. In 1984 werd hij benoemd tot Apostolisch Administrator van Lviv/Lemberg. Op 23 juni 1984 werd hij door Franciszek Kardinaal Macharski tot bisschop gewijd. Na de onafhankelijkheid van Oekraïne werd hij op 16 januari 1991 door Paus Johannes Paulus II tot aartsbisschop benoemd. Op 21 februari 1998 werd hij benoemd tot kardinaal (in pectore), drie jaar later werd deze benoeming officieel bekend gemaakt.Op 21 oktober 2008 ging hij met emeritaat en ging hij terug naar Kraków.

Direct na zijn benoeming tot aartsbisschop van Lviv/Lemberg heeft Kardinaal Jaworski als een van de eerste zaken het priesterseminarie van Lviv/Lemberg heropgericht.


Aartsbisschop MIECZYSLAW MOKRZYCKI

Deze is de huidige aartsbisschop van Lviv/Lemberg in Oekraïne. Na zijn middelbare schooltijd volgde hij zijn priesteropleiding aan de Katholieke Universiteit van Lublin, Polen. Hij is op 17 september 1987 tot priester gewijd. In 1996 promoveerde als Doctor in Theologie aan de Pauselijke Universiteit Sint Thomas van Aquino in Rome. Van 1996 tot 2005 was hij persoonlijk secretaris van Paus Johannes Paulus II. Bij Paus Benedictus XVI was hij tweede secretaris. Op 16 juli 2007 werd hij tot coadjutor benoemd van het aartsbisdom Lviv/Lemberg. Op 29 september van dat jaar werd hij door Paus Benedictus tot bisschop geconsacreerd; de conconsecratoren waren Z.Em. Tarcisio Pietro Evasio Kardinaal Bertone SDB, Camerlengo van de Apostolische Kamer en door Z.Em. Marian Kardinaal Jaworski. Op 21 oktober 2008 volgde hij Z.Em. Marian Kardinaal Jaworski na diens emeritaat op als aartsbisschop van Lviv

Vanaf het begin heeft de Stichting ‘Totus Tuus’ financiële ondersteuning gegeven bij de bouw, de inrichting en later voor het onder houd van de studenten. Aan het grootseminarie van Lviv/Lemberg volgen 25 priesterkandidaten hun opleiding. De onderhoudskosten, waaronder levensmiddelen, studieboeken, gas en elektra, zijn er erg hoog. Mogen zij rekenen op uw hulp.